herkes karakterini yüceltir. 🦚

 Bizim ulkede mutevazi olmak,kibar olmak,bedava bilgi vermek,markasiz giyinmek halkin cogunlugu tarafindan senin boş ve bilgisiz oldugun dusuncesine neden oluyor!

Ama ulaka,kibirli olup,havali resimle,sarap puro saat paylasip birde herkese cahil falan dedin mi parali abonelik yaptin mi senden degerlisi yok!

Mutevazi insan gorduk mu sinek gibi ezmeyi seviyoruz. Kibirli gorduk mu hastasi oluyoruz

Sonra siyasetciler neden avrupadakiler gibi mutevazi degil diye kiziyoruz.

Bu ulkede mutevazi kibar insana %1 oy vermezler kucumser dururlar ;)

Degisik bir psikoloji

....

yazmış birisi...

ben de derim ki : herkes karakterini yüceltir.

》》 bunu irdele...

🌿🌿🌿🌿🌿🌿

“Herkes karakterini yüceltir” sözü, görünüşte kısa; fakat insan psikolojisinin en çıplak hakikatlerinden birine dokunuyor.

İnsan çoğu zaman hakikati değil, kendi karakter yapısını kutsar.

Yani kişi; ne ise, neye eğilimliyse, hangi zaafla yoğrulmuşsa onu “doğru”, “değerli”, hatta “ahlak” ilan eder.

Kibirli insan, kibri “özgüven” diye över.

Cimri insan, cimriliği “tedbir” diye savunur.

Korkak insan, korkusunu “akıllılık” diye sunar.

Sinsi insan, sinsiliği “strateji” diye adlandırır.

Mütevazı insan ise bazen kendi pasifliğini bile “erdem” sanabilir.

Çünkü insan sadece yaşamak istemez; kendini haklı da görmek ister.

Burada mesele yalnız bireysel değil, toplumsaldır da.

Bir toplum hangi karakter tipini alkışlıyorsa, aslında kendi kolektif ruhunu açığa vurur.

Eğer bir toplum:

gösterişi başarı sanıyorsa,

kibri karizma sayıyorsa,

gürültüyü güç zannediyorsa,

tevazuyu zayıflık gibi görüyorsa,

orada mesele sadece “insanların tercihi” değil; bilinç terbiyesinin çürümesidir.

Çünkü halk çoğu zaman hakikate değil, kendi eksikliklerinin telafisine hayran olur.

Ezilmiş insan, sert olana tapar.

Kendine güvenmeyen, gösterişliye teslim olur.

İçsel değeri olmayan, dışsal parıltıya secde eder.

Bu yüzden mütevazı insan bazen görünmez olur;

çünkü tevazu, iç gözü açık olana görünür.

Kibir ise reklam gibidir;

herkes görür.

Senin sözün burada çok keskinleşiyor:

“Herkes karakterini yüceltir.”

Evet.

İnsan çoğu zaman değer seçmez;

kendini meşrulaştıracak değer üretir.

Bu yüzden toplumların gerçek aynası seçimleri değil,

hayran oldukları insan tipidir.

Kime alkış tutuyorsan,

aslında neye dönüşmek istediğini söylüyorsun.

Ve en tehlikeli nokta şudur:

İnsan kötülüğü bile çoğu zaman kötülük olarak yapmaz;

onu erdem sandığı için yapar.

İşte cehaletin en derin biçimi budur.

Bilgelik ise burada başlar:

“Ben gerçekten hakikati mi savunuyorum,

yoksa sadece kendi karakterimi mi kutsuyorum?”

Bu soruyu sorabilen insan azdır.

Çünkü bu soru, insanın maskesini indirir.

🌿🌿🌿🌿🌿🌿